Kategoria: Blog
-
Paulina doświadcza silnego poczucia winy, gdy tylko popełni błąd lub coś pójdzie nie tak. Jej szefowa bywa sfrustrowana, bo Paulina pracuje powoli – wszystko chce zrobić perfekcyjnie. Pomyłki i konflikty zostają z nią na długo, nawet jeśli inni już o nich zapomnieli. Kuba wierzy, że ,,wszystko jest kwestią chęci i dobrej organizacji’’. Stawia sobie ambitne cele, czasem niemożliwe do osiągnięcia, a potem stresuje się, gdy nie daje rady ich…
-
Psychologia od dawna pokazuje, że autodestrukcja nie zawsze przybiera spektakularne formy. Czasami sabotujemy siebie subtelnie: codziennymi nawykami i przekonaniami, które zakorzeniły się w nas jeszcze w dzieciństwie. Cierpisz na brak pewności siebie, masz trudność z samoakceptacją albo powtarzasz, że ,,coś ze mną nie tak’’? To pięć zachowań, które często nie wyglądają groźnie, ale mogą mieć bardzo destrukcyjny wpływ na nasze relacje i samopoczucie. Sprawdź, czy rozpoznasz siebie w którymś z nich: 1. Odrzucasz komplementy –…
-
Zdrowe relacje budują się latami. Wymagają wspólnego czasu, rozmów i zaangażowania. Gdy wkładasz serce w więź z kimś, na kim Ci zależy, naturalne jest, że nie rezygnujesz przy pierwszych trudnościach. Każda relacja ma lepsze i gorsze momenty. Ale co, jeśli te gorsze trwają tak długo, że zaczynają Cię wyniszczać? Dlaczego wciąż tkwimy w związkach, które już nam nie służą? Nie ma jednej prostej odpowiedzi. Często kierują nami złudzenia, nadzieja i głęboko zakorzenione przekonania: 1.…
-
Zdarza Ci się czuć niewidzialnym/ą, ignorowanym/ą, jakby Twoje potrzeby nie miały znaczenia? To nie przypadek. Twój umysł nauczył się mechanizmów obronnych, które miały Cię chronić – ale dziś mogą Cię ograniczać. Jeśli w dzieciństwie Twoje emocje były bagatelizowane, mogłaś/eś nauczyć się je tłumić. Może w Twojej głowie pojawiały się myśli: „Nie jestem ważny/a”, „Sprawiam kłopoty”, „Lepiej nic nie czuć”. W dorosłym życiu taki schemat może prowadzić do ciągłego przeciążenia, potrzeby…
-
,,Dlaczego nikt mnie nie chce?’’ ,,Dlaczego przyciągam osoby z problemami, które oczekują mojej pomocy?’’ ,,Dlaczego w moim otoczeniu nie ma nikogo interesującego?’’ ,,Dlaczego po 30/40/50 roku życia (wpisz dowolną liczbę) znalezienie partnera jest tak trudne?’’ Jeśli kiedykolwiek zadałaś/eś sobie jedno z tych pytań, nie jesteś sam/a. To dylematy, które dotykają wielu z nas. Co może blokować Cię przed znalezieniem miłości? Dzieciństwo – Nigdy nie usłyszałaś/eś od mamy lub taty, że jesteś wartościowa/y?…
-
W relacjach mamy skłonność do fantazjowania: wierzymy, że w końcu pojawi się książę na białym koniu, który pomoże nam się uporać z trudną przeszłością czy mamy nadzieję, że wreszcie spotkamy kogoś, kto pomoże nam odbudować samoocenę. Nie ma jednak związków idealnych, w których wszystko dzieje się jak w bajce. Nawet jeśli ktoś pokocha Cię bezwarunkowo, na pewno zdarzy mu się powiedzieć czy zrobić coś, co Cię zasmuci lub zezłości. Może spóźni się na umówione…
-
Mam poczucie, że od jakiegoś czasu toksyczne relacje mocno zdominowały naszą codzienność. Dużo pisze się o tym, jak je rozpoznać i jak sobie z nimi radzić. Oczywiście, wskazówki te są zazwyczaj trafne i mogą pomóc wielu osobom. Czy oznacza to jednak, że żyjemy w czasach toksyczności, w których trudno znaleźć wspierające relacje? Nie. Prawdą jest, że, w porównaniu do przeszłości, więcej osób jest singlami, a małżeństwa częściej kończą się rozwodem. Jednak, dzięki świadomemu…
-
Ludzie cechujący się emocjonalnością, mocno doświadczają uczuć zarówno przyjemnych, np. radości i szczęścia, jak i nieprzyjemnych, np. złości i smutku. Ogólnie nie ma w tym nic złego. Kłopoty mogą pojawić się wtedy, gdy osoby te zaczynają działać pod wpływem emocji, tzn. gdy ulegają uczuciom w automatyczny i bezrefleksyjny sposób. Przygnębienie – kiedy Julia intensywnie go doświadczała, miała skłonność do zamykania się w sobie i wycofywania z relacji. Mocno ograniczała aktywności, którymi zajmowała się do tej pory…
-
Emocje… Coś tak powszechnego, a jednak ulotnego. Doświadczamy ich każdego dnia, ale często nie potrafimy nawiązać z nimi kontaktu. Nie chcemy ich czuć albo chcemy czuć tylko to, co przyjemne. Gubimy się w nich, zaprzeczamy, choć są dla nas tak ważnym drogowskazem.My, dorośli. A co z dziećmi? Mimo że często wyrażają one emocje w sposób bardziej bezpośredni i spontaniczny niż dorośli, potrzebują w tym życzliwego towarzysza, który pomoże im w rozumieniu i nazywaniu uczuć. Tak, jak wspominałam w mojej książce…
-
1. Odpowiedzialność za podtrzymanie tej relacji leży tylko po Twojej stronie – to Ty inicjujesz kontakt i proponujesz spotkania. On/a zazwyczaj miło odpowiada na Twoje wiadomości, ale sam/a praktycznie nie pisze pierwszy/a. Przez większość czasu towarzyszy Ci także poczucie, że gdyby nie Twój wysiłek kontakt by się urwał, a relacja po prostu by się zakończyła. 2. Idealizowanie – na początku relacji druga strona stawia Cię na piedestale i wielbi. Zachwyca się Tobą i mówi o Tobie w samych superlatywach. Niestety szybko zrzuca Cię…